PS3Hype

Zoals je ondertussen vast wel gemerkt hebt gaan we ons naast het nieuws ook meer op artikelen richten. Zo zijn er alsnog een aantal recensies van reeds verschenen toppers gekomen en proberen we in de toekomst sneller en meer recensies te plaatsen. En hoewel het schrijven van recensies vaak heel leuk is, kan het soms ook erg frustrerend zijn.

En ja bij deze is het woord frustrerend gevallen, een woord dat een nieuw artikel op PS3Hype inluid met, jawel, de naam Frustratie Maandag. We zullen ons vanaf nu dan ook elke maandag ergens over opwinden. En zoals je waarschijnlijk al wel begrepen hebt gaat het vandaag over het schrijven van recensies. Niet dat dit zo vervelend is om te doen, maar frustratie komt er toch regelmatig bij kijken. Want hoe moet je een game eigenlijk beoordelen? Moet je Call of Duty: Modern Warfare 2 afrekenen op het gebrek aan originaliteit? Moet je Assassin’s Creed 2 een hoog cijfer geven omdat de game zo uitgebreid en indrukwekkend is of streng beoordelen omdat de game een aantal technische fouten kent?

 Ook een recensie maken voor Grand Theft Auto IV was niet makkelijk. Voor mij persoonlijk namelijk een tegenvaller. Op de één op andere manier was de fun van de vorige delen er gewoon af. De mini-games konden me weinig interesseren en de New York setting ben ik ook een beetje zat. Dat terwijl deze game op Gamerankings als best beoordeelde game ooit staat genoteerd en dat is natuurlijk niet niets. En ja ergens klopt het ook nog, want qua kwaliteit zit de game dik in orde. Spannende missies, goed verhaal, geweldige graphics en veel mogelijkheden. Toch erger ik me aan de Amerikaanse sites die de trend van hoge cijfers hebben gezet. Een game die onder de negen krijgt wordt al bijna als slecht beoordeeld en ga je onder de 8 zou de game helemaal niet meer de moeite waard zijn. Nou gaan we bij PS3Hype natuurlijk onze eigen lijn trekken, maar makkelijk is het zeker niet.

Het gedoe over cijfers gaat vaak om games die flink gehyped zijn en waar er vooral gekeken wordt naar het cijfer. En wat is er frustrerender voor een redacteur als er na het schrijven van een uitgebreid artikel alleen gekeken wordt naar het cijfer? Als het er op lijkt dat lang niet iedereen het artikel ook echt gelezen heeft? Niet dat kritiek op cijfers niet mag, maar betrek ook vooral de inhoud erbij.